Είναι γεγονός ότι σ' ολόκληρη την Ελλάδα και σε όλους τους τόπους όπου κατοικούσαν Ελληνες παρατηρούμε ότι φρόντιζαν με ιδιαίτερη επιμέλεια την παραγωγή του οίνου με τον οποίο, πρίν να πιούν, έκαναν σπονδές ώστε "αβλαβή και σωτήριον αυτοίς του φαρμάκου την χρήσιν γενέσθαι" όπως αναφέρει ο Πλούταρχος. (Ηθ. Συμποσιακών 3.655Ε)

Στην Αρχαία Ελλάδα η άμπελος ήταν το κατ' εξοχήν σύμβολο του ΔΙΟΝΥΣΟΥ και γι' αυτόν τον λόγο εμφανίζεται σε όλες τις παραστάσεις αυτού του θεού.
Το θέμα της αμπέλου παρουσιάζεται και στην Ιουδαϊκή θρησκεία.

Η Χριστιανική θρησκεία υιοθέτησε τον συμβολισμό της αμπέλου ο οποίος επηρέασε τόσο την υμνογραφία όσο και την τέχνη.

Ολη αυτή η φιλολογία που υπάρχει γύρω από το εξαίρετο προϊόν το οποίο μας δίνει το ευλογημένο αμπέλι δείχνει ότι οι αρχαίοι Ελληνες εκτιμούσαν τον οίνο τόσο πολύ ώστε να τον αποκαλέσουν δώρο ενός σημαντικού θεού, του ΔΙΟΝΥΣΟΥ.
Αλλά και στους κατοπινούς χρόνους ο οίνος συμβολίζει την μετουσίωση στο αίμα του Χριστού, ενώ πάντοτε το κρασί θα συντροφεύει τους ανθρώπους στην χαρά, στην γιορτή, στον γάμο, ακόμα και στον θάνατο.